Jak wybrać wersalkę, która nie będzie tylko awaryjnym spaniem

Kolejna rzecz to mechanizm rozkładania. Najpopularniejszy to tak zwany mechanizm DL, czyli delfin. Działa prosto: wysuwasz siedzisko do przodu, a oparcie opada na dół. Sprawdza się w małych pomieszczeniach, bo nie wymaga odsuwania mebla od ściany. Pamiętaj tylko, żeby przed zakupem sprawdzić, czy szyny są metalowe, a nie plastikowe. Plastikowe potrafią pęknąć po roku intensywnego użytkowania. Jeśli masz więcej miejsca, możesz rozejrzeć się za systemem z funkcją spania typu click-clack, ale to już wyższa półka cenowa.

Tapicerka to nie tylko kwestia estetyki, ale też praktyczności. Welur wygląda luksusowo, ale przy codziennym użytkowaniu szybko się przeciera na siedzisku. Jeśli decydujesz się na tapicerkę welurową, wybierz tkaninę z certyfikatem odporności na ścieranie co najmniej 30 000 cykli Martindale’a. Z kolei gładkie tkaniny, jak len czy bawełna, są łatwiejsze w czyszczeniu, znoszą sierść zwierząt. W praktyce sprawdza się mikrofibra albo szenil – są miękkie, a przy tym odporne na plamy. Pamiętaj, że jasne kolory na wersalce to ryzyko, zwłaszcza jeśli często jesz przed telewizorem.

Wąskie przestrzenie wymagają sprytnych rozwiązań. Kiedyś miałam wersalkę o szerokości 140 cm w pokoju 12 metrów. Niby pasowała, ale po rozłożeniu blokowała przejście do balkonu. Dlatego zmierz nie tylko sam mebel, ale też strefę, którą zajmie po rozłożeniu. Kanapa z funkcją spania często wymaga 20-30 cm wolnej przestrzeni z przodu. Jeśli masz mało miejsca, rozważ model z wysuwanym siedziskiem, które nie wymaga odsuwania od ściany. Zwróć też uwagę na podłokietniki – wąskie, bez uchwytów, łatwiej wkomponują się w ciasny kąt.

Alternatywą dla klasycznego łóżka jest kanapa z funkcja spania, która też często ma schowek. Jednak w moim odczuciu wersalka nie daje takiej wygody, bo dostęp jest zwykle utrudniony - trzeba rozkładać kanapę, żeby dostać się do skrzyni. Łóżko z pojemnikiem na pościel wygrywa pod każdym względem, zwłaszcza gdy codziennie korzystacie z pościeli i potrzebujecie szybkiego dostępu.

Kiedy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania, czterdzieści metrów kwadratowych wydawało mi się przestronne. Szybko odkryłam, że każdy centymetr ma znaczenie, zwłaszcza gdy trzeba pogodzić salon z sypialnią. Wtedy po raz pierwszy zaczęłam szukać czegoś, co pomieści gości na noc, a na co dzień nie będzie zajmować połowy pokoju. Tapczan rozkładany okazał się wybawieniem – nie dość, że służy jako wygodna kanapa do siedzenia, to po rozłożeniu daje prawdziwe łóżko. Znalazłam model z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym, który po złożeniu wygląda jak porządna sofa.

Nie oszukujmy się – w małym mieszkaniu każdy centymetr jest na wagę złota. Dlatego łóżko z pojemnikiem na pościel to u mnie standard. Pod tapczanem jednoosobowym zmieści się komplet koców, zapasowa poduszka i prześcieradło, które nie zajmują miejsca w szafie. Kiedyś trzymałam pościel w walizce pod łóżkiem, ale wieczne wyciąganie i wsuwanie było męczące. Pojemnik z systemem gazowym to strata pieniędzy przy tak małym meblu i spokojnie można wybrać prostą sklejkę z otwieranym frontem.

Zanim wprowadziłam się do swojego pierwszego własnego mieszkania, byłam przekonana, że tapczan jednoosobowy to kompromis, który zawsze będzie kulał. Albo wygląda jak szpitalne łóżko, albo śpi się na nim jak na desce, a goście lądują na podłodze. Miałam 26 metrów, przedpokój wielkości szafy i upór, żeby nie kupować rozkładanej kanapy, która blokuje cały pokój. Po trzech latach testów muszę przyznać, że dobrze dobrany tapczan jednoosobowy potrafi być zbawieniem dla małych przestrzeni, pod warunkiem że nie kupujemy pierwszego lepszego modelu z promocji.

Na koniec mała refleksja – tapczan przestał być meblem z lamusa. Dziś to świadomy wybór dla osób, które cenią funkcjonalność i design. Moja butelkowa zieleń z weluru codziennie rano cieszy oko, a wieczorem zapewnia sen jak w dużym łóżku. Jeśli macie wątpliwości, po prostu przetestujcie kilka modeli w sklepie – połóżcie się, usiądźcie, rozłóżcie i złóżcie. To jedyny sposób, żeby sprawdzić, czy mechanizm jest dla was wygodny. I nie dajcie się namówić na tańszą wersalkę z cienkim materacem – oszczędność wyjdzie bokiem po pierwszej nieprzespanej nocy.

Ostatnio pomagałam koleżance urządzać jej pierwsze mieszkanie. Miała wątpliwości, czy tapczan rozkładany nie będzie za ciężki do codziennego składania. Poszłyśmy do sklepu i przetestowałyśmy kilka modeli. Okazało się, że nowoczesne mechanizmy są lekkie i ciche – żadnego skrzypienia czy zacięć. Wybrała wersję z tapicerką welurową w kolorze butelkowej zieleni i jest zachwycona. Teraz jej salon wygląda stylowo, a gdy przyjeżdża rodzina, ma miejsce do spania dla dwojga. To dowód na to, że funkcjonalność nie musi iść w parze z brzydotą.